کاوش در پایگاه‌های نظامی آمریکا در گرینلند: تاریخی از دفاع و استراتژی

از سینماهای زیرزمینی تا ایستگاه‌های راداری بلند، آمریکا در گرینلند حضور نظامی گسترده‌ای داشته است. دونالد ترامپ چندین بار به اهمیت گرینلند برای سیستم دفاع موشکی گلدن دوم اشاره کرده که هدف آن حفاظت از آمریکا در برابر تهدیدات هوایی است. آمریکا ممکن است برنامه‌ای برای نصب رادار و سیستم‌های دفاع موشکی در گرینلند داشته باشد، اما این اولین باری نیست که در این منطقه فناوری هشداردهنده علیه تهدیدات هوایی وجود داشته است.

در حال حاضر، Pituffik Space Base تنها پایگاه نظامی آمریکا در گرینلند است. اما در طول جنگ سرد، آمریکا پایگاه‌های متعددی در این منطقه داشت. از جمله چهار ایستگاه راداری DYE 1-4 که در برابر حملات هوایی شوروی از طریق قطب شمال هشدار می‌دادند. در دهه ۱۹۵۰، آمریکا با درک تهدید بمب‌افکن‌های روسی، زنجیره راداری DEW-line را ایجاد کرد. در سال ۱۹۵۸، توافقی با دانمارک به آمریکا اجازه داد تا چهار ایستگاه راداری در گرینلند بسازد. این ایستگاه‌ها تا اواخر دهه ۱۹۸۰ و اوایل دهه ۱۹۹۰ فعال بودند.

برنامه DR و ماجراجو اریک بی. یورگنسن از یکی از این ایستگاه‌های متروکه DYE 2 بازدید کردند، جایی که هنوز آثار باقی مانده‌اند. در دهه ۱۹۴۰، آمریکا تأسیساتی به نام Bluie East و West داشت که بسته به موقعیتشان در سواحل گرینلند نامگذاری شده بودند. بیش از ۳۰ تأسیسات آمریکایی در گرینلند وجود داشت، از جمله فرودگاه‌هایی مانند Kulusuk و Kangerlussuaq، که دومی امروزه یک پایگاه مهم دانمارکی است.

آمریکا همچنین ایستگاه‌های تحقیقاتی با تونل‌های زیرزمینی مانند Camp Tuto و Camp Century در گرینلند داشت. Camp Century یک پایگاه زیرزمینی با امکانات مختلف بود و برای پروژه جاه‌طلبانه اما هرگز تحقق‌نیافته Iceworm که هدفش قرار دادن موشک‌های هسته‌ای زیر یخ بود، برنامه‌ریزی شده بود.

با اینکه برنامه‌های مشخصی برای Golden Dome در گرینلند اعلام نشده، اما مشخص است که Pituffik Space Base نقش مهمی ایفا خواهد کرد. گرینلند به دلیل موقعیت استراتژیک خود برای هشدار زودهنگام و مقابله با موشک‌های دشمن که به سمت آمریکا شلیک می‌شوند، اهمیت دارد و ممکن است به گسترش Pituffik و نصب رادارهای بیشتر منجر شود.